Bob dydd rwy’n codi oddi ar y llawr
Er bod y byd ‘ma’n mynnu ‘nharo fi lawr;
Dro ar ‘l tro y fi sy’n teimlo’r loes
Rwy’n troi a ffoi rhag ofnau hyd fy oes

Glaw ar y briffordd, taran uwch fy mhen
A golau’r dydd yn diflannu o’r nen

Gweld y ffordd yn agor i fyny o’m blaen
Olwynion ar d’n wrth deimlo’r straen
Gweld y ffordd yn agor i fyny o’m blaen
A’r unig beth I’m rhwystro yw f’ofnau hun

Dau olau’m llygaid yn archwilio’r nos
A’r gwynt yn udo drwy bob twll a ffos
Rhywbeth yn mynnu cadw cwsg i ffwrdd
Rhywbeth, neu rhywun; ‘rhaid inni gwrdd

Mae’r ffordd heno yn fflamau dan fy nhraed
A’r t’n yn llosgi’n ddwfn yn fy ngwaed.

Gweld y ffordd yn agor i fyny o’m blaen
Olwynion ar d’n wrth deimlo’r straen
Gweld y ffordd yn agor i fyny o’m blaen
A’r unig beth I’m rhwystro yw f’ofnau hun

Bydda’ i’n iawn pan ddaw’r ffordd yn glir
Bydda’ i’n iawn

Gweld y ffordd yn agor i fyny o’m blaen
Olwynion ar d’n wrth deimlo’r straen
Gweld y ffordd yn agor i fyny o’m blaen
A’r unig beth I’m rhwystro yw f’ofnau hun